„Wieczna bieżnia” to ścieżka opieki stworzona po to, by uwięzić ubogich w nigdy niekończącym się systemie leczenia dla ich „własnego dobra”, po tym jak przypisano im określone zaburzenie. Gdy już w nim utkną, podobnie jak w „Procesie” i „Zamku” Kafki, zostają zakleszczeni w jego korytarzach, gdzie bez końca kieruje się ich między kolejnymi świadczeniodawcami. Książka ta czerpie z analogii „rycerzy” i „łotrów”, rozwijając idee przedstawione w „Bath of Steel”, aby skupić się na tym, jak ten system został zbudowany, a następnie utrzymany.
Aby ukazać jego niedociągnięcia, zestawiono go z perspektywą uwzględniającą czynniki psychologiczne (PSIP), pokazując, w jaki sposób osoby uwięzione w tym systemie mogą ostatecznie opuścić „wieczną bieżnię”. Istnieje jednak wiele partykularnych interesów, które działają przeciwko tym klientom, odpowiednio oznaczonym, by nigdy nie mogli „odzyskać równowagi emocjonalnej”. Książka analizuje wzajemne oddziaływanie polityków, biurokratów, naukowców, praktyków i klientów, szczegółowo pokazując, jak ubodzy stali się surowcem zasilającym tę maszynę.
Książka ta jest istotna dla psychoterapeutów, specjalistów terapii uzależnień, psychologów, socjologów, kryminologów, psychologów klinicznych, psychiatrów, pracowników socjalnych, ekspertów ds. polityki społecznej i pielęgniarek.
